webmaster, 1 mei 2010
Brazilië , Xerem 31°

Laatse periode in Xerem

We zijn inmiddels alweer ruim 3 maanden hier en de laatste 2 weken zijn ingegaan. Nieuwe vrijwilligers zijn gekomen en anderen zijn gegaan. De laatse weken ben ik vooral bezig geweest met het voorbereiden, afnemen en uitwerken van interviews met de psychologe, een van de grondleggers van Casa do caminho, de uitvoerend manager en waar het allemaal om draait, met de oud bewoners(tieners) die inmiddels bijna allemaal zelfstandig wonen. Hier gaat veel leeswerk, rapportagetijd en fietswerk in zitten aangezien veel jongeren geen telefoon hebben. Dus eerst iemand vinden die weet waar ze allemaal wonen, dan een dag afspreken om samen bij ze thuis langs te gaan, als ze thuis zijn een dag afspreken om het interview af te nemen en vervolgens het interview zelf afnemen. Aangezien het de laatste week een paar keer flink geregend heeft, ligt de weg naar Xerem er heerlijk bij en vliegen de klodders modder me om de oren. Maar de gesprekken zijn dan ook erg interessant en dat maakt het 't allemaal waard.
In de weekenden komen de jongeren die in Xerem in de opvang wonen allemaal naar ´boven´ naar het kindertehuis gefietst voor het weekend en dan is het een gezellige boel. Overal worden de handen uit de mouwen gestoken om de schuur op te ruimen, fietsen te repareren, zelfgemaakte jam in de barak aan de weg te verkopen, muren te verven etc. Verder wordt er stevig getafeltennist en met meerdere tegelijk een potje doen is altijd dolle pret. De echo galmt lekker door de eetzaal en dat geeft een aardig kabaal want er wordt wat op los geschreeuwd onderling. Een keer in de 6 weken is er een ´Festa do trabalho´ waarbij alle aanwezigen de handen uit de mouwen steken en een onderdeel van het kindertehuis opknappen. De een werkt in de groente en fruit tuin, de ander maakt de wereldmap op de muur af, of de keuken krijgt een grote schoonmaakbeurt.Er komt 's avonds altijd een uitvoering van de theaterlessen van alle kinderen en jongeren, en er is een churascomaaltijd(BBQ). Gezellige boel dus!


Natuurlijk word er uitgebreid afscheid genomen wanneer een vrijwilliger de groep gaat verlaten om verder te reizen of terug te gaan naar huis. Dan gaan we met alle vrijwilligers naar de pizzeria, die op een half uur fietsen tussen de landerijen ligt(optie 2 is met paard en wagen) en als je niet weet welk huis het is, nooit of te nimmer als pizzeria herkent wordt. De vrouw des huizes bakt heerlijke verse pizza en we toosten op een gezellige avond met uitzicht op de kippen, ganzen, honden, eenden, en al wat er nog meer rondzweeft.

'S avonds kijken de vrijwilligers vaak een film op de laptop bij een van hen op bed. Gezellige boel met z'n allen op een rijtje. De volgende dag weer fris op en als je de beurt hebt om melk te halen loop je om 7 uur al met je melkkarretje richting de boerderij 15 minuten verderop om de koeien gemolken zien te worden. Daarna start de dag en gaan we aan het werk met school. Soms draai ik eerst een wasdienst en dan zit Djafar het eerste uur zijn schoolwerk bij mij te doen in het washok tussen de lakens en de onderbroeken van de kinderen....Naar school gaan is een waar avontuur.

Foto's op; http://picasaweb.google.com/drissiachahma/Brazilie2010?feat=directlink

Wil je Drissia in Brazilië bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl